கோதுமைக் கழிவுகளில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் மைதாவின் நிறம் மஞ்சளாக தான் இருக்கும்.
மைதா வெண்மை நிறமாக இருக்க காரணம்

ஆனால், பல ரசாயனக் கலவைகளால் சுத்தம் செய்யப்பட்ட பிறகு வெள்ளை வெளேர் நிறத்துக்கு வந்து விடுகிறது. இதற்குப் பயன்படுவது பிளீச்சிங் கெமிக்கல்.

தெளிவாக, புரிகிற மாதிரி சொல்ல வேண்டும் என்றால், பினாயிலைப் பயன்படுத்தித்தான் மைதாவை அந்த வெள்ளை நிறத்துக்கு கொண்டு வருகிறார்கள்.

நிச்சயமாக பரோட்டா. அதை அவர்கள் கையில் எண்ணெய் தடவி அந்த மாவை தயார் செய்யும் விதம் கண்டிப்பாக அதன் மீது ஒரு வெறுப்பை ஏற்படுத்தும்.

கையில் உள்ள அத்தனை அழுக்கும் நகங்களில் படிந்திருக்கும் அத்தனை நுண் கிருமிகளும் சாப்பிடுபவர்கள் வயிற்றில் தான்.

பானி பூரியில் அந்தப் பூரி செய்ய அவர்கள் அந்த மாவை கீழே தரையில் போட்டு காலால் பிசைவதை பார்த்தால் அதனை எப்படி உண்கிறார்கள் என்று கண்டிப்பாகத் தோன்றும்.

மைதா. அதனை தயாரிக்க அவர்கள் எத்தனை விதமான உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் ரசாயன கலவைகள் பயன் படுத்துகிறார்கள் என்று தெரிந்தால் மைதாவை நாம் தொடவே மாட்டோம்.

அந்த வெண்மை நிறம் அடைய அவர்கள் பயன் படுத்தும் கெமிக்கல் அத்தனை கெடுதலானது.
பெண்களை பாதிக்கும் பித்தப்பை கற்கள் !
கடைகளில் வாங்கும் ஊறுகாய். அது கெட்டுப் போகக் கூடாது என்பதற்காக அதில் preservative என்ற பெயரில் ஒரு கெமிக்கல் சேர்க்கிறார்கள்.

அந்த கெமிகல் கடையில் நீங்கள் வாங்கினால் தெரியும் அதில் கொட்டை எழுத்தில் எழுதியிருப்பார்கள். மனிதர்கள் பயன் படுத்த அல்ல என. அதிக உப்பும் சேர்ப்பார்கள்.

அத்தனை கெடுதல் அது கண்டிப்பாக இதை தெரிந்து கொண்டே ஆக வேண்டும். டீக்கடைகளில் உப்பு பிஸ்கெட் என்ற ஒன்று விற்கிறார்கள்.
மது தயாரிக்கும் நிறுவனம் யாருக்கு சொந்தமானவை !
அதில் உப்புச் சுவைக்கு அவர்கள் மிக கெடுதலான கெமிக்கல் பயன் படுத்துகிறார்கள். உப்புக்கு பதிலாக அதை சேர்க்கிறார்கள். அதைப் போல் கெடுதல் இல்லை.

ஐஸ்கிரீம். அமுல் தவிர அனைத்திலும் வெஜிடபிள் எண்ணெய் தான் பயன் படுத்துகிறார்கள். நீங்கள் நினைப்பது போல் பால் அல்ல.

ஆக நாம் நமது குழந்தைகளுக்கு கொடுக்கும் ஜஸ்கிரீம் ஆரோக்யத்திற்கு அவ்வளவு கெடுதல். இது போல் பல உண்டு.